Gezocht: moedige docenten

Als ik iets ervaren heb in mijn jaren in het onderwijs is het wel de frustratie van te weinig tijd hebben. In mijn geval betekende dat te weinig tijd hebben om echt met leerlingen in verbinding te staan en ze te leren over het leven.

In mijn ogen zou het ideale schoolrooster in de eerste drie leerjaren vooral bestaan uit lessen persoonlijke ontwikkeling, opstellingen, sport, yoga, meditatie, mindset, excursies buiten met daarnaast wat basisvakken. En dan na drie jaar studeren over jezelf, wetende wie je bent en wilt zijn, de vakken kiezen die daarbij passen.

Daar zijn we nog niet en toch weet ik dat er veel scholen zijn die echt wel meer aandacht aan leren over leven willen geven, maar niet weten hoe. En is mijn ervaring, veel volwassenen vinden het te spannend.

Vorig jaar gaf ik een Masterclass op een school die zichtbaar veel mensen raakte. Er ontstonden vragen. 'Is dit niet te persoonlijk voor op school?' 'Kunnen we dit wel goed begeleiden?' En een aantal jaren geleden probeerde ik Mindfulness in een school te brengen, maar omdat ze hun identiteit er niet aan wilde verbinden duurde dat nog jaren voordat dit lukte.

En waarom zou je als onderwijsinstelling hier niet je identiteit aan willen verbinden? Is het niet juist onderscheidend om een school te zijn waar veel aandacht is voor persoonlijk leiderschap? Voor zowel docenten als leerlingen en studenten? Dat je als school iedereen de kans geeft om van kwetsbaarheid kracht te maken? Om echt in gesprek te gaan, met de billen bloot, om vanuit daar samen sterker te worden? Iedereen, ook het managementteam.

In mijn ogen kun je als school niet anders dan je mensen hierin scholen, laten groeien en dit door te geven aan de klas. Als iemand nog zelf volzit met niet helpende overtuigingen, wat breng je dan over op je klas? Als je als directeur een gesloten boek bent, hoe kun je dan verwachten dat je personeel open is?
Als je een leerling hebt die je het bloed onder de nagels vandaan haalt en je zou kunnen voelen wat er met jezelf gebeurt in dat moment, zou je dan niet veel beter achter dat gedrag kunnen kijken? Het afweermechanisme doorzien?

Ik zeg het vanuit liefde dat de angst van volwassenen te vaak de groei van de jongeren belemmert. Wees niet bang om opschudding te veroorzaken in je school of in je klas. Leer ze voelen. Leer ze delen. Leer ze janken. Leer ze boos zijn. Leer ze liefhebben. Leer ze verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen leven. Niet door ze het we vertellen, maar door ze het laten ervaren. En nog belangrijker.. door het voor te doen. ?

In november start ik een training in een school Zwolle met vier moedige docenten.

Durf jij het aan?

Vraag naar de mogelijkheden van Moedig Mentoraat; een verhaal, supervisie of een training.

Madelon Blok
Ambassadeur van jongeren


Lees meer